تبلیغات
ساز و آواز - دلا از دست تنهایی به جونُم

دلا از دست تنهایی به جونُم

چهارشنبه 5 اسفند 1388 03:20 ق.ظ

نویسنده : مطرب عشق
ارسال شده در: آواز ،

دلا از دست تنهایی به جونم
 
  
آواز دشتستانی
شعر: دوبیتیهای باباطاهر
آلبوم: آستان جانان  
 
(درآمد شور) 
 دلا از دست تنهایی به جونُم 
 دلا از دست تنهایی به جونُم 
  ز آه و ناله و خود در فغونُُم
 شُبان تار از درد جدایی 
  کِرِه فریاد مغز استخونُم
 
(دشتستانی) 
 عزیزون از غم و درد جدایی 
  به چشمونُم نمونده روشنایی
 گرفتارُم به دام غربت و درد 
  نه یار و همدمی نه آشنایی
  نه یار و همدمی نه آشنایی
 
(دشتستانی) 
 فلک کی بشنُوِه آه و فغونُم 
 فلک کی بشنُوِه آه و فغونُم 
  به هر گردش زنه آتش به جونُم
 یک عمری بگذرونُم با غم و درد  
 «خدا» با غم و درد 
  به کام دل نگرده آسمونُم
 
(دشتستانی) 
 نمی‌دونُم دلُم دیوونه کیست 
 نمی‌دونُم دلُم دیوونه کیست 
  اسیر نرگس مستونه کیست
 نمی‌دونُم دل سرگشته مو 
  کجا می‌گردد و در خونه کیست
 
(قوچانی) 
 نصیب کس نبی درد دل مو  
  که بسیاره غم بی حاصل مو
 کسی بو از غم و دردُم خبردار 
  که داره مشکلی چون مشکل مو
 
(قوچانی) 
 دلی دیرُم که بهبودش نمی‌بو 
  نصیحت می‌کِرُم سودش نمی‌بو
 به بادش می‌دهُم نِش می‌بره باد 
 نِش می‌بره باد 
  بر آتش می‌نهُم دودش نمی‌بو
 
(سارنگی) 
 بود درد مو و درمونُم از دوست 
 بود درد مو و درمونُم از دوست 
  بود وصل مو و هجرونُم از دوست
 اگه قصابُم از تن واکِرِه پوست 
 واکِرِه پوست 
  جدا هرگز نگرده جونُم از دوست
 
(خسرو و شیرین) 
 مو آن آزرده‌ی 
 مو آن آزرده‌ی بی خانمونُم 
  مو آن محنت نصیب سخت جونُم
 مو آن سرگشته خارُم در بیابون 
  که هر بادی وزه پیشش دِوونُم

 (دشتستانی) 
 به صحرا بنگرُم صحرا ته وینُم 
  به دریا بنگرُم دریا ته وینُم
 به هر جا بنگرُم کوه و در و دشت 
 در و دشت 
  نشان از قامت رعنا ته وینُم
 
(غم انگیز) 
 مو که افسرده حالم چون ننالُم 
 چون ننالُم 
  شکسته پر و بالُم چون ننالُم
  چون ننالُم
 همه گویند فُلانی ناله کم کن 
 ناله کم کن 
 ناله کم کن 
  ته آیی در خیالُم چون ننالُم
  چون ننالُم
 
(دیلمان) 
 به آهی گنبد خضرا بسوجُم 
  فلک را جمله سر تا پا بسوجُم
 بسوجُم ار نه کارُم را بساجی 
  چه فرمایی بساجی یا بسوجُم
 بسوجُم ار نه کارُم را بساجی 
  چه فرمایی بساجی یا بسوجُم
 
(دشتستانی + فرود به شور) 
 غم عشقت 
 غم عشقت بیابون پرورُم کرد 
  هوای بخت بی بال و پرُم کرد
 به مو گفتی صبوری کن صبوری 
  صبوری طُرفه خاکی بر سرُم کرد




دیدگاه ها : ساز و آواز شما
آخرین ویرایش: چهارشنبه 5 اسفند 1388 03:51 ق.ظ